8 Ekim 2015 Perşembe


cemile çağırga... 10 yaşında. evinde öldürüldü... cenazesini üç kaldıramadı aile sokağa çıkma yasağı olduğu için. cenaze kokmasın diye annesi çocuğunu bedenini buzlarla ovdu. o gece kızını koynunda yatırdı. ertesi gün ayrılacağını düşünerek ama olmadı. cemilenin cenazesine kaldırmaya izin vermediler. ailenin duruma bulduğu çözüm; derin dondurucuya koymak oldu. oldu değil aslında olmak zorunda olan buydu. olmak zorunda bırakılan bu oldu. 10 yıllık bir ömür derin dondurucuya sığdırıldı. yıl 2015 !


...


aziz güler... 26 yaşında. aziz'in fotoğrafını her gördüğümde gözlerim doluyor. ve aynı an da buruk bir tebessüm yerleşiyor yüzüme bir kaç saniyelikte olsa. cenazesi günde bir kaç saat elektrik kesintisine uğrayan, sınırın diğer tarafında bir morgda. aziz'in cenazesi bugün on yedi gündür bekletiliyor. babası cenaze elektrik kesintisinin de etkisiyle çürümeye başladığını söylemiş olmasına rağmen aziz bekletiliyor. oğullarını, kardeşini almak isteyen aile anayasa mahkemesine başvurduğunun ertesi günü veto ettiler. bu mahallede aymazlıkta, utanmazlıkta gelinen noktasını gösterdi bana. '' manevi bütünlüğe zarar vermiyor. '' aile şimdi aihm başvuracak. aile çok kararlı aziz bu mahalleye gelecek. umut... aziz'in abisi. bir konuşmamızda ' her ne olursa olsun er ya da geç aziz bu ülkeye gelecek' demişti. 'gerekirse kardeşimi sırtıma alıp, sınırdan geçireceğim ' diyen bir abi. on yedi gündür sınırdan geçmesine izin verilmeyen bir cenaze var. yıl 2015 !

...




hacı lokman birlik... 24 yaşında. bazı haberlerde sivil, bazılarında gerilla olarak geçiyor ki her iki durumda umurumda değil benim. şırnak'ta özel harekatçılar tarafından bacağından vuruluyor lokman. yarasını kendi sarıyor. ve derken özel harekatçıların eline geçiyor o halde. bundan sonrası insan kılıklı bir kaç yaratığın nasıl bulundukları kılıktan çıktığını gösteriyor. yukarıdaki fotoğraf  her şeyi anlatıyor zaten. yaralı halde sürüklenmeye başlayan ve yüz metrenin bitiminde üzerinden yirmi sekiz kurşun çıkan lokman... yıl 2015 !

...

neden sadece bu isimlerden bahsettiğime gelince...
bu mahallede uygulanan işkencenin ne boyutlara geldiğini anlatıyor bu iç isim. bu benim kendime bıraktığım önemli bir not. nasıl bir mahallede yaşadığımı biliyordum ama gözüme sokulan bu resimler bilmediğimin çok daha vahim olduğunu gösterdi bana.

...

bunca yaşatılana karşın hala akıl sağlığımı / sağlığımızı yitirmiyor olmama / olmamıza şaşıyorum. bunu bir arkadaşıma söylediğimde belki de akıl sağlığımızı yitirdik farkında değiliz demişti. kimbilir belki de haklıdır. normal olmayan süreçleri yaşayalı çok oluyor çünkü.



( sekiz ekim / ... )



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder