çok söyleniyorum. kendime, ona, olana, olmayana...
kaderci değilim ama o yönde cümleler sarf etmeye başladım. sanırım yaşlanıyorum da. diyorum ki madem ne kadar yaşayacağımızı bilmediğimiz bi ömür var önümüzde neden istediğimiz gibi gitmiyor en azından birkaç bir şey.
yorgunum... beynim, ruhum, bedenim, yüreğim... yorgun!
öyle ki yorgunluğumu tarif edecek kelime yok ya da var olan kelimeyi bulacak gücüm !
' gözlerimden tut da ciğerime kadar kırgınım ! '
öyle ki kırgınlıklarım tenime batıyor artık.
( on yedi aralık / yirmi dört sıfır üç )
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder