"Unutmak kelimesi undan çıkmış. Bildiğimiz un yani, hamur işi, öyleymiş.
Unutmak için un ufak etmek gerekiyomuş. Birini bütün olarak
unutamazmışsın zaten, öyle pat diye unutamazmışsın. Öyle yavaş yavaş
gidermiş, yavaş yavaş unuturmuşsun. Gözleri, kaşı, burnu ile kulağı,
sesini yavaş yavaş. Unuttuğun zaman da o kişi olmazmış. hatırlamazmış.
Sonra unuttuğunu unuturmuş. Ben unutmak istiyom la. Her gün ne zaman
unutcam diye soruyom kendime, her sorduğum zaman da her şeyi yeniden
hatırlıyorum ben, daha net. Unutamıyom ben."
Behzat Ç.
Behzat Ç.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder