''... susmak yalnızlığın ana dilidir, ömür hanım, şiiridir, beni konuşmaya
zorlama ne olur. sözün sularını tükettim ben, kaynağını kuruttum. geriye
bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar
büyük…yalnızım ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi
karanlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım… sularım toprağa
sızıyor bak. yüzümü geceler örtüyor. binlerce taş saklanıyor içimde.
kim
kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle? ''
şükrü erbaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder