yitirilen

payıma bir sessizlik düşsün istiyorum bugün. en derininden... tek bir soru cümlesi duymayayım, soru soran tek bir bakış düşmesin üstüme... çok şey değil, sessizlik işte istediğim...

susayım bugün uzun uzun... konuşmayayım ki sakladıklarımı görmesin kimse... içim sıkkın... gözlerim, yüklü bulutlar gibi... dokunursan...

herkesin sesi içine kaçsın bugün... bütün gün fonda kulakları sağır edercesine yüksek seste sessizlik çalsın. olmaz mı?

...

keşke birkan keski'nin dediği gibi 'içimi açtım sana / içini açmak için' demeseydim. 'söylenmiyor çok şey susmadan' diyen özdemir asaf'ı dinleseydim...

'dilsiz dudaksız sözler söyleyeceğim sana, bir şeyler anlatacağım bütün kulaklardan gizli, herkesin ortasında konuşacağım; ama senden başka duyan olmayacak söylediklerimi...'*  keşke ben yine dilsiz dudaksız konuşsaymışım seninle...

...

öyle işte...

...

küçükken ' tıp 'oynardık ya hani. e hadi bugün yine oynayalım hep beraber. konuşanın ağzına sessizlik kaçsın bu sefer. bir... iki... üç... tıp !


* sinan yağmurlu

(otuz bir mart / on dört otuz iki )