yitirilen

...
'' sürekli kendini üreten bir kırıklığın içinde tek başıma kalmalarımı kimsenin anlamasını istemiyordum. sustum bu yüzden de.
kimbilir, belki en çok o zamanlarımda konuştum da dünyalılar beni duy(a)mazlardı. sen beni bilmedikten sonra başka kime anlatabilirdim kendimi ?..''

...
''sustukça sen oldum, sen oldukça kendime kaldım, seni buldum...''

..
'' sana yazmak , seni yaşamanın belki tek yoludur şimdilerde. aramalarımda çoğu zaman sana ulaşamıyorum. bana yansıtmadığın kimbilir hangi iklimlerde yitip gidiyorsun. seninle buluşma anına kadar yıpratıcı bekleyişlerim böyle başlıyor. sesini duymak birikmiş yıpranmaları bir süre için onarıyor, sonrası yine yokluğundur. bu gel gitlerde seni bir bulup bir yitirmelerimdeki sarsılmalarda sen gizlisin...''

kenan kalecikli